Proceswerk

Gedrevenheid kan ook een valkuil zijn.
Overspannen van proceswerk.
Wanneer is het nou eens genoeg ?

Een paar dagen na een 5-daagse stilteretraite zijn het deze zinnen die me bezighouden. Ik ken mezelf als een gedreven iemand. Overal wil ik kennis en inzichten vandaan halen en daarmee aan de slag gaan. Dit heeft me ver gebracht; ik voel dat mijn ontwikkeling als een speer gaat en ik voel me daar goed bij.
Toch had ik tot voor kort niet door dat er ook een keerzijde achter dit harde werken zit. Ik blijf me maar verbazen dat ik zo weinig energie heb. Denk ik dat ik mijn lichaam serieus neem en naar de signalen luister, toch blijf ik moe en kan ik helemaal leeg zijn na bijvoorbeeld een wandeling.
Wat is dat toch, denk ik dan, en daar pak ik weer een boek of een workshop om mezelf nog beter te leren kennen en mee aan de slag te gaan.
In de retraite liep ik tegen mijn eigen onrust aan. Om een voorbeeld te geven; tijdens een meditatie kwam ik helemaal tot rust; ik voelde mijn hele lichaam ontspannen zijn en ik had geen gedachten. Een korte tijd later ging ik me vervelen. Het voelde alsof ik had bereikt wat ik wilde bereiken en dat het weer tijd werd voor iets anders waar ik mee bezig kon. Ik heb me ontzettend verveeld tijdens deze dagen, omdat de techniek zodanig goed werkte dat ik bijna zonder gedachten was.
De dag na thuiskomst liep ik tegen mezelf aan en kwam ik tot het inzicht dat ik steeds maar iets nodig heb om mezelf mee te voeden. Ogenschijnlijk kan ik heel rustig op de bank zitten en mediteren, maar van binnen woedt er een grote onrust in mij.
Dit besef vind ik confronterend; het doet me pijn dit onder ogen te zien. Nu heb ik me voorgenomen om de komende tijd meer te zijn met wat er is zonder daar gelijk iets mee te willen.
De eerste dag dat ik dit besluit nam werd ik gelijk getest. Onder andere waar ik las dat er een nieuw boek uitkomt van Jan Geurtz. Normaal gesproken had ik dit boek direct besteld, maar nu heb ik me voorgenomen om de komende maanden dit boek niet te gaan lezen.
En zo zit ik op de bank en bedenk me een paar dingen die ik gedaan wil hebben. Anders was ik dan direct van de bank gesprongen en die dingen gaan regelen. Nu besloot ik te blijven zitten, en dat die dingen wel komen.
Jeetje, makkelijker gezegd dan gedaan!!
Ik ben benieuwd hoe deze nieuwe manier van leven voor mij gaat uitpakken, maar het voelt als de sleutel om meer uit mijn hoofd en meer in mijn lichaam te komen.